تفاوت بین پانل های خورشیدی مونوکریستالی و پلی کریستالی چیست؟

پانل های خورشیدی سیلیکون مونوکریستالی با برش میله های سیلیکون مونوکریستالی با خلوص بالا به ویفرهای سیلیکون و سپس پردازش آنها ساخته می شوند. ساختار کریستالی مداوم و مرتب مرتب شده است و مقاومت جریان الکترون ها در آنها کوچکتر است. این ساختار راندمان تبدیل قدرت بالاتری را به ارمغان می آورد ، اما فرایند تولید مربوطه نیز پیچیده تر و پرهزینه تر است.

در مقابل ، پانل های خورشیدی سیلیکون پلی کریستالی با ذوب شدن مواد سیلیکون و خنک کردن آنها برای تشکیل انسداد سیلیکون با ساختارهای کریستالی نامنظم ، که سپس در سلول ها قطعه قطعه می شوند ، ساخته می شوند. با توجه به تعداد زیادی از مرزهای دانه ، از بین رفتن الکترون ها در فرآیند هدایت افزایش می یابد ، بنابراین راندمان کمی پایین تر است.

از منظر مورفولوژی کریستال ، سیلیکون مونوکریستالی یک "ساختار کریستالی منفرد" است ، در حالی که سیلیکون پلی کریستالی یک "ساختار تجمیع چند دانه ای" است ، که یک تفاوت اساسی بین دو در عملکرد و ظاهر است.

راندمان تبدیل فوتوالکتریک پانل های خورشیدی سیلیکون مونوکریستالی به طور کلی بین 18 تا 22 ٪ است و برخی از مدلهای با راندمان بالا حتی می توانند به بیش از 24 ٪ برسند. ساختار کریستالی عالی آن ، مسیر هدایت الکترونی را کوتاه تر می کند و از این طریق ظرفیت تبدیل انرژی را بهبود می بخشد ، که به ویژه برای مواردی با فضای محدود و نیازهای زیاد برای راندمان تولید برق مناسب است.

راندمان تبدیل پانل های خورشیدی سیلیکون پلی کریستالی معمولاً بین 15 تا 18 درصد است. با توجه به تعداد زیادی از مرزهای کریستالی ، انتقال الکترون مسدود شده و راندمان کمی پایین تر است. با این حال ، در مناطقی که دارای نور خورشید و فضای کافی است ، هنوز هم می تواند ظرفیت تولید برق پایدار را فراهم کند.

در دمای بالا ، سناریوهای کاربردی با عرض جغرافیایی بالا یا ابری ، ممکن است اختلاف کارآیی بیشتر گسترش یابد ، بنابراین انتخاب نوع پنل خورشیدی مناسب برای عملکرد بلند مدت بسیار مهم است.